લાગણી ભાગ 2 – Lagani Part 2

સ્વાતિ વિસ્તૃત રીતે જણાવે છે – “મેં પોતાની અંદર એક શાંતિ અનુભવી. હું પોતાને એક આત્મવિશ્વાસુ છોકરી ના રીતે જોવા લાગી છું. મને સમજાયું કે મિત્ર બંનાવવા તો જરૂરી જ છે પણ એ મિત્રતા માં પોતાને ના ભૂલવું જોઈએ. પોતાનો સાથ આપડા ને હંમેશા ગમવો જોઈએ.”“અરે વાહ, તું તો પેહલા ટાસ્ક માં જ ઘણું બધું સમજી ગઈ છે” 

“તૈયાર છે હવે બીજા કાર્ય માટે?”

“હા હું એકદમ તૈયાર છું” – સ્વાતિ આત્મવિશ્વાસ થી કહે છે. 

બીજું કાર્ય 

“તારે આખા દિવસ માંથી માત્ર એક કલાક કોઈક રચનાત્મક કાર્ય કરવાનું છે, હવે થી ૫ દિવસ માટે અને જે પણ તું કરે તે તારે આવતી વખતે લઈને આવવાનું છે.”

“રચનાત્મક કાર્ય એટલે કેવી રીત નું?”- સ્વાતિ મૂંઝવણ થી પૂછે છે. 

“રચનાત્મક એટલે તને જે પણ આર્ટ ગમે તે. ચિત્રકામ, ઘરકામ, રસોઈ, નૃત્ય, સંગીત, કે ઘર સજાવવાનું કંઈક.”

સ્વાતિ તો YouTube પર આર્ટ ની માહિતી ભેગી કરવાનું શરુ કરી દે છે અને વિચારે છે કે પોતાને શુ કરવું ગમે છે. વિચારતા વિચારતા તેને યાદ આવે છે કે પોતે તેને ડાન્સ નો કેટલો શોખ હતો જયારે તે સ્કૂલ માં હતી. 

તે હવે રોજ એક કલાક ડાન્સ ની પ્રેકટીસ કરે છે અને જોત જોતા માં ૫ દિવસ વીતી જાયે છે અને હવે તો તે પોતાને ઘણી બધી અંશે સમજવા લાગે છે. 

—– ડૉક્ટર ની મુલાકાત નો દિવસ ——————-

ડૉક્ટર સ્વાતિ ને આવકારે છે અને પછી એના અનુભવ વિશે પૂછે છે.

“તો બોલ સ્વાતિ, શુ રચનાત્મક કાર્ય તે કર્યું આ ૫ દિવસ માં?”

“ડૉક્ટર, તમે માની નહિ શકો પણ હું ખરેખર માં પોતાને જાણે મળી ગઈ હઉ તેવું લાગે છે. મેં આ ૫ દિવસ માં મારા ડાન્સ પ્રત્યે ના પ્રેમ ને પુનર્જીવિત કર્યોં અને મને એ ખ્યાલ જ નથી કે ક્યારે મેં મારા ડાન્સ ના શોખ ને તિલાંજલિ આપી દીધી હતી. ભણતર, રમત, મિત્રો, સ્વજનો, અને આખા ગામ ને જવાબ આપવામાં, તેમની મારા માટે ની અપેક્ષાઓ ને હમેશા સાચી પુરવાર કરવામાં, હું ક્યાંક પોતાનો ખ્યાલ રાખવાનું વિસરી ગઈ હતી. મને શુ ગમે છે, શુ નથી ગમતું, મારે શુ કરવું છે, મારો જીવન નો સિદ્ધાંત શુ છે, આ બધા પ્રશ્નો તો મારા બીજા લોકો ના ઉપર જ નિર્ભર હતા. હું પોતાનું જીવન જીવી જ નહોતી રહી, હું તો કોઈ બીજા એ બનાવેલા નિયમો, અને વ્યાખ્યાઓ ઉપર ચાલી રહી હતી.”

“બસ,…બસ સ્વાતિ, બ્રેક માર હવે. તારી બધી વાતો સાચી છે પણ હજી પણ તારે અત્યંત સંવેદનશીલતા માંથી બહાર નીકળવાનું છે.” – ડૉક્ટર સ્વાતિ ને હકીકત થી અવગત કરે છે.

“હવે તારે તારા અત્યંત સંવેદનશીલ સ્વભાવ માંથી થોડુંક પોતાના અને પોતાના કર્તવ્યો પ્રત્યે સજાગ થવાની જરૂર છે. તું પોતાના મિત્ર ની સાથે વાત ના કરી શકે તો દુઃખી થઇ જાય છે, તને બહાર જવા માટે હમેશા કોઈની જરૂર પડે છે, કોઈના વર્તન માં થોડો બદલાવ આવે તો તું દુઃખી થાય છે, પણ તે એ જોયું છે કે તારા દુખી રહેવાથી તારા માં-બાપ, ભાઈ, અને બીજા અનેક કામો જેમ કે તારું ભણતર, કારકિર્દી, સ્વભાવ, વર્તન, તક, અમૂલ્ય ક્ષણો જે ફરી ક્યારેય પછી નથી આવવાની, અને બધા થી વધુ તારી પોતાની જાત સાથે તું કેટલો અન્યાય કરે છે.”

“મને સમજાયું છે પણ હું પોતાને અને પોતાના વિચારો ને નથી રોકી શકતી. મને અમુક જ વ્યક્તિઓ સાથે ફાવે છે અને જયારે તે લોકો બદલાઈ જાય ત્યારે મને ખુબ દુઃખ થાય છે. પણ મને તે સમજાય છે કે આમ હું મારુ પોતાનું, વર્તમાન નું, અને મારા પ્રિયજનો નું કેટલું નુકસાન કરું છું. હું આના માટે શુ કરું એ મને નથી સમજાતું, ડૉક્ટર.” – સ્વાતિ પોતાની વ્યથા કેહતા આંસુઓ ને નથી રોકી શકતી. 

“તો હવે તારે ત્રીજું અને અંતિમ કાર્ય કરવાનું છે, તે પછી આ ઝોન માં તું ક્યારેય નહિ આવે. હવે આ ત્રીજું અને અંતિમ કાર્ય જે છે તારે એક દિવસ, એક અઠવાડિયા કે કેટલાક સમય માટેનું નથી. પણ, આખી જિંદગી માટે છે. “

ત્રીજું કાર્ય 

“તને જયારે પણ કોઈના પ્રત્યે અતિશય લગાવ થઇ રહ્યો છે તેમ લાગે, ત્યારે તારે બ્રેક મારવાની,. સમજાવવાનું પોતાને કે પોતે જ પોતાના સૌથી ખાસ છે, બીજા બધા પછી, પેહલા હું પોતે.. હું તને સ્વાર્થી થવા નથી કહી રહ્યો. કરવાની જગ્યા એ બીજા માટે ઘસાઈ પણ જવાનું પણ પોતાને બાજુ માં મૂકી અને બીજા ને જ મહત્વ આપવું, એ પછી કોઈ પણ હોય – તારા મિત્ર, સ્વજનો, કોઈ પાલતુ પ્રાણી-પક્ષી, કોઈ વસ્તુ, કોઈ જગ્યા, કોઈ પણ એવી ચીજ જે તને પોતાના થી દૂર કરી દેતી હોય તેનો તારે ત્યાગ કરવાનો. કેમ કે ખુશી માટે બીજા માટે તું જેટલી નિર્ભર રહીશ તેટલી તું દુઃખી રહીશ અને આ અમૂલ્ય જીવન ની ભેટ ને, કા તો એની મજા તું નહિ માની શકે, કા તો માણવા જઈશ ત્યારે તું સતત બીજા ને શોધ્યા કરીશ, કા તો તું બીજા ઉપર નિર્ભર રહેવા ટેવાઈ જઈશ અને દુઃખી થતી રહીશ, અને કા તો પછી ખુલા મને ક્યારેય નહિ જીવી શકે.”

ડૉક્ટર હવે થોડા સહજભાવે સમજાવે છે, 

“જો સ્વાતિ, આ જીવન માં બધા એકલા આવ્યા છે અને એકલા જ પાછા જવાના છે. જીવન ભગવાને કંઈક કરવા માટે આપ્યું છે. પોતાનો પાર્ટ સારી રીતે ભજવવા માટે આપ્યું છે. તું આને આવી રીતના દુઃખ માં વ્યતીત કરવા ઈચ્છે છે કે કંઈક કરી બતાવવા માટે સજ્જ છે એ તારે જ નક્કી કરવું રહ્યું. તારા માં-બાપ, ભાઈ, બહેન, સ્નેહી-સ્વજનો, અને કઈ કેટલાય એવા લોકો જે તને તારા જીવન માં આગળ વધવા માટે પ્રેરિત કરે છે, તને હારતી નથી જોવા માંગતા, તને દુઃખી નથી જોઈ શકતા, તારા માટે કઈ કેટલુંય કરતા હોય છે, અને તું બીજા લોકો માટે પોતાની સાથે injustice કઈ રીતે કરી શકે છે?”

“જયારે જયારે તને લાગે કે કોઈ બીજા ના વર્તન કે વ્યવહાર થી તું દુઃખી થાય છે, ત્યારે તારે આ બધા પ્રશ્નો પોતાને પૂછી જોવાના. હું કેમ, કોના માટે, ક્યારે, કઈ રીતે, અને કેટલા અંશે દુઃખી થઇ શકું એ પોતાને પુછજે. શું તે વ્યક્તિ ના જીવન માં તારું મહત્વ છે? અને જો જવાબ ના મળે તો કોઈ જ અપેક્ષા વગર આગળ તરફ જોવાનું, જ્યાં ઘણા બીજા મિત્રો તારી રાહ જોતા હશે, અને કોઈ નહિ પણ હોય તો પણ તારા સાથે તું તો હોવી જ જોઈએ, હંમેશા.”

સ્વાતિ તો બસ એકધ્યાન થઇ બધું સાંભળી અને સમજી રહી હતી. તે પોતાના માં એક નવી ઉર્જા ને આવકારી રહી હતી. 

clinic થી ઘરે જતા જતા પોતે પોતાના સાથે કરેલા અન્યાય માટે માફી માંગી રહી હતી અને ઘરે પહોંચતા જ વિણાબેન, નિલેશભાઈ, અને લક્ષ ને વળગી ને ભાવવિભોર થઇ પડી. 

હવે તેને નક્કી કર્યું કે બીજા ને ખુશ કરવામાં ને કરવામાં પોતાને પાછળ પણ ના છોડે, ખુશી માટે બીજા ના ઉપર નિર્ભર પણ ના રહે, અને પોતાના કામ ને મહત્વ આપે.